Lenfogranüloma Venereum (LGV) Nedir? Belirtileri ve Tedavisi
Cinsel yolla bulaşan enfeksiyonların çoğu tanıdık gelir ama LGV adını çok kişi ilk kez duyuyor. Oysa son yıllarda yeniden gündeme gelen, atlanırsa ciddi izler bırakabilen bir hastalık.
Lenfogranüloma Venereum (LGV) Nedir?
Lenfogranüloma Venereum (LGV), Chlamydia trachomatis bakterisinin belirli alt tiplerinin (L1, L2, L3) yol açtığı, cinsel yolla bulaşan bir enfeksiyon. Bildiğimiz klamidyadan farkı, daha çok lenf sistemini hedef alması. Yani sadece temas bölgesinde kalmıyor, lenf bezlerine yürüyüp orada iltihap ve hasar yaratabiliyor. Bakteri vücuda girdikten sonra belirtiler genelde 3 ila 30 gün arasında ortaya çıkıyor. Açıkçası en çok şaşırtan yanı bu; ilk işaretler çok hafif olduğu için kişi çoğu zaman bir sorun olduğunu anlamıyor.
Lenfogranüloma Venereum (LGV) Riski Kimlerde Daha Yüksektir?
Herkeste görülebilir ama bazı gruplarda ihtimal daha yüksek. Korunmasız cinsel ilişki yaşayanlar, birden fazla partneri olanlar ve daha önce başka bir cinsel yolla bulaşan enfeksiyon geçirmiş kişiler ilk akla gelenler. Erkeklerde kadınlara kıyasla daha sık rastlanıyor. Bir de şu var: HIV taşıyan kişilerde ve erkeklerle cinsel ilişkiye giren erkeklerde LGV görülme oranı belirgin şekilde artıyor. Bu yüzden risk grubundaki kişilerin düzenli test yaptırması önem taşıyor.
Lenfogranüloma Venereum (LGV) Birinci Evre Belirtileri Nelerdir?
İlk evre çoğu zaman sessiz geçiyor. Temasın olduğu bölgede (cinsel organ, anüs ya da ağız çevresi olabilir) küçük, ağrısız bir kabarcık ya da yara çıkıyor. Ağrı yapmadığı için kişi çoğu kez fark etmiyor, birkaç gün içinde kendiliğinden iyileşiyor. İşte sorun da burada başlıyor; iz bırakmadan kaybolduğu için hastalık ilerlerken kimse durumun farkında olmuyor. Bu yüzden riskli bir temastan sonra en ufak bir belirtiyi bile ciddiye almakta fayda var.
Lenfogranüloma Venereum (LGV) İkinci Evresinde Hangi Şikayetler Ortaya Çıkar?
İkinci evre, ilk yaradan birkaç hafta sonra devreye giriyor ve asıl şikâyetler burada başlıyor. Bakteri lenf bezlerine ulaşıyor, en çok da kasık bölgesindeki bezler şişiyor. Tıpta buna “inguinal sendrom” deniyor. Şişen lenf bezleri ağrılı, hassas ve giderek büyüyen yumrular hâline geliyor; bunlara “bubo” adı veriliyor. Tedavi edilmezse bu yumrular patlayıp irin akıtabiliyor. Yanına ateş, halsizlik, kas ağrısı ve genel bir keyifsizlik de ekleniyor. Enfeksiyon makattan bulaşmışsa kabızlık, makatta akıntı ve ağrılı tuvalet gibi şikâyetler öne çıkabiliyor.
Lenfogranüloma Venereum (LGV) Üçüncü Evreye Geçerse Neler Yaşanır?
Üçüncü evre, hastalığa hiç müdahale edilmediğinde ortaya çıkan en zorlu dönem. Uzun süren iltihap, dokularda kalıcı yara ve nedbeleşmeye yol açıyor. Makatta darlık, anormal kanal oluşumları yani fistüller, lenf akışının tıkanmasına bağlı bölgesel şişmeler ve “genital fil hastalığı” denen ileri derecede şişme bu evrede görülebiliyor. Neyse ki antibiyotiklerin yaygınlaştığı dönemde bu tabloya artık çok daha az rastlanıyor; çünkü hastaların büyük kısmı bu noktaya gelmeden tedavi oluyor.
Kadınlarda ve Erkeklerde Lenfogranüloma Venereum (LGV) Komplikasyonları Farklı mıdır?
Evet, bir miktar farklılık var ve bu çoğunlukla anatomiyle ilgili. Erkeklerde kasıktaki ağrılı lenf bezi şişlikleri daha belirgin seyrediyor. Kadınlarda ise enfeksiyon çoğu zaman daha içeride, leğen bölgesindeki lenf bezlerini tuttuğu için dışarıdan kolay fark edilmiyor; bu da tanının gecikmesine yol açabiliyor. İlerleyen olgularda kadınlarda kronik pelvik ağrı, erkeklerde ise genital bölgede kalıcı şişmeler görülebiliyor. İki cinste de geç kalındığında darlıklar ve fistüller ortak sorun olarak karşımıza çıkıyor.
Lenfogranüloma Venereum (LGV) Teşhisi Üroloji Kliniğinde Nasıl Konulur?
Tanı, hekimin önce şikâyetleri ve cinsel temas öyküsünü dinlemesiyle başlıyor. Muayenede şişmiş lenf bezleri ve varsa yaralar değerlendiriliyor. Ama tek başına muayene yetmiyor; kesin sonuç için laboratuvar gerekiyor. Şüpheli bölgeden ya da lenf bezinden alınan örnekte Chlamydia trachomatis bakterisinin genetik izini arayan PCR (NAAT) testleri kullanılıyor. Gerektiğinde kan testleri ve başka enfeksiyonları dışlamak için ek tahliller isteniyor. Bence buradaki en kritik nokta, doğru örneğin doğru yöntemle incelenmesi; çünkü LGV, sıradan klamidyadan ancak bu moleküler testlerle ayrılabiliyor.
Lenfogranüloma Venereum (LGV) Başka Hastalıklarla Karışabilir mi?
Karışır, hem de sıkça. Belirtileri başka pek çok hastalığı andırdığı için yanlış değerlendirilmeye açık. İlk evredeki ağrısız yara sifilizle, kasıktaki şişlikler ise başka enfeksiyonlarla ya da fıtıkla karıştırılabiliyor. Makat şikâyetleri olduğunda iltihaplı bağırsak hastalıklarıyla benzeşebiliyor. Tam da bu yüzden laboratuvar testi şart; klinik tablo tek başına yanıltıcı olabiliyor.
Büyümüş Lenf Bezlerinde Lenfogranüloma Venereum (LGV) İçin Hangi Müdahaleler Yapılır?
Şişen ve içi iltihapla dolan lenf bezleri, yani bubolar, bazen ilaç tedavisinin yanında bir müdahale gerektiriyor. İçi sıvı dolu, gergin ve ağrılı bir bubo varsa hekim iğneyle iltihabı boşaltabiliyor; buna aspirasyon deniyor. Bu işlem hem ağrıyı azaltıyor hem de bezin kendiliğinden patlayıp düzensiz bir yara bırakmasını önlüyor. Genelde mümkün olduğunca kesip açmak yerine iğneyle boşaltma tercih ediliyor, çünkü iyileşme daha düzenli oluyor. Tabii bütün bunlar antibiyotik tedavisiyle birlikte yürütülüyor.
İleri Evre Lenfogranüloma Venereum (LGV) Hasarlarında Hangi Cerrahiler Uygulanır?
İş üçüncü evreye, yani kalıcı hasar dönemine geldiyse artık tek başına ilaç yetmiyor; cerrahi devreye giriyor. Makatta oluşan darlıkları açmak için darlık giderici işlemler yapılabiliyor. Fistül yani anormal kanal varsa cerrahi olarak onarılıyor. Genital bölgede ileri derecede şişme ve doku bozulması olduğunda düzeltici cerrahilere başvuruluyor. Şunu eklemek gerek: bu ameliyatlar hastalığın bıraktığı izleri onarmaya yönelik; enfeksiyonun kendisi yine antibiyotikle temizleniyor.
Lenfogranüloma Venereum (LGV) Tedavisinde Hangi İlaçlar Tercih Edilir?
Tedavinin temeli antibiyotik ve sonuçlar oldukça yüz güldürücü. İlk tercih genellikle doksisiklin oluyor; çoğu durumda 21 gün boyunca kullanılması öneriliyor. Doksisiklinin uygun olmadığı kişilerde, örneğin gebelerde, azitromisin ya da eritromisin gibi alternatifler devreye giriyor. Burada en sık yapılan hata, şikâyetler azalınca ilacı yarıda bırakmak. Oysa kürün tam tamamlanması gerekiyor, yoksa bakteri tümüyle temizlenmeyebiliyor. Bir de partnerin de değerlendirilip gerekiyorsa tedavi edilmesi, hastalığın tekrar bulaşmaması için önemli.
Lenfogranüloma Venereum (LGV) Hastalığından Korunmak İçin Neler Yapılmalıdır?
Korunmanın yolu aslında diğer cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlarla aynı. Cinsel ilişkide düzenli ve doğru kondom kullanımı en başta geliyor. Risk grubundaysanız belirti olmasa bile düzenli aralıklarla test yaptırmak erken yakalama şansı veriyor. Bir enfeksiyon saptanırsa zaman kaybetmeden tedaviye başlamak hem sizi hem de partnerinizi koruyor. Açık ve dürüst bir iletişimle partnerinizi durumdan haberdar etmek de tablonun önemli bir parçası. Aklınıza takılan en küçük belirtide bir hekime danışmaktan çekinmeyin.
İstanbul Laboratuvarları olarak Lenfogranüloma Venereum (LGV) hastalığının tanısında kullanılan laboratuvar testlerini bünyemizde gerçekleştiriyor, hastalığa yol açan bakterileri saptamaya yönelik mikrobiyolojik incelemeleri ve gerekli moleküler analizleri uzman ekibimizle yürütüyoruz.
Bu yazı yalnızca bilgilendirme amacıyla hazırlandı; tanı ve tedavi için mutlaka bir hekime başvurun.